In de eerste week van januari, tijdens de winterse periode, zijn we drie keer naar de film geweest. Altijd weer fijn dat je van je Cineville pas gebruik kunt maken. De film Urchin maakte het meeste indruk. Een inkijkje in het leven van een dakloze jongen, die lijkt zich te ontworstelen aan zijn verslaving, maar dan toch net weer over het randje duikelt. Mooi tijdsdocument!
prachtige film over een Neil Diamond coverband. Prachtig verhaal over een man en een vrouw die meedoen in het snabbel circuit voor zangers van covers. Ze besluiten Neil Diamond te gaan coveren en komen op wonderbaarlijke wijze in het voorprogramma van Pearl Jam. Vanaf dat moment verandert hun leven. Het gaat echter niet over rozen. De film is een tearjerker en blijft tot het eind boeien. Op YouTube is de documentaire te vinden waarop de filmische gebaseerd.
In december zagen we 5 films. Stuk voor stuk goede films. In Rotterdam zagen we in Lantaren-Venster Left-handed girl en Second Victims. Het is een traditie geworden om 1x per jaar deze prachtige bioscoop te bezoeken. We kijken dan 2 of 3 films en eten tussendoor in het uitstekende restaurant van de bioscoop. Lefthanded girl was heel mooi stuk over een Taiwanese familie en een meisje in deze familie, die linkshandig was. Ze wordt door haar opa hierop attent gemaakt op een negatieve manier en dit leidt tot intrigerende situaties. Second Victims neemt je mee tijdens een dag in het ziekenhuis en waarmee een chirurg geconfronteerd kan worden als een diagnose verkeerd uitpakt. Mooie film over de werkdruk in een ziekenhuis en situaties, waarin beslissingen gemaakt moeten worden over leven en dood.
Met Tamar naar Pathé de Munt geweest om de nieuwe Avatar film in 3D te zien. Als voorbereiding keken we gisteren samen naar Avatar, the way of water. We deden dit samen op de bank met onze 3D bril op. In Pathé de Munt is de beleving overweldigend. Je zit in relax fauteuils en hebt schitterend 3D beeld en geweldig geluid. Ik heb genoten van deze 3,5 uur durende film en kan niet anders dan de film met 5 sterren te waarderen. Het verhaal gaat verder waar Avatar the way of water gestopt was en neemt ons mee in de wereld van de Avatar en hun verbinding met moeder aarde (Aiowa). Het geheel speelt zich af in een imaginaire wereld, maar de emoties komen krachtig naar binnen. Het gaat om verbinding en doorzettingsvermogen. Liefde en vergeving. Vooral de verbinding met al wat leeft spreekt mij sterk aan. Doe jezelf een plezier en ga kijken!
In navolging van Ernst-Jan Pfauth maak ik ook mijn terugblik op het afgelopen jaar.
The last Viking ga ik dit jaar absoluut nog een keer in de bioscoop zien.
Deze maand hebben we 4 films in de bioscoop gezien. The golden Spurttle ging over een Schotse competitie mbt het maken van Havermout. Dit was een uiterst vermakelijke documentaire waarbij je inzicht kreeg in Locale verhoudingen. Wij moesten denken aan een reis die we in 2011 maakten door Engeland, waarbij we terechtkwamen in zo’n typisch Engels dorp waar een competitie werd gehouden over de beste bloemkool en de lekkerste appeltaart. Heerlijk kneuterig!
Bugonia was van een heel andere orde en had te maken met het idee dat Aliens bezig waren de aarde onveilig te maken. Twee mannen gijzelen een lokale bedrijfseigenares en dwingen haar om contact te maken met het moederschip waar ze volgens hen vandaan komt. Dit leidt tot allerlei hilarische momenten en een in mijn ogen voor de hand liggende plotwending.
Drommer gaat over dromen en de liefde, waarbij drie generaties vrouwen hun kijk op de liefde en seks geven. De film kent vele dialogen en op een gegeven moment lijken die dialogen nergens toe te leiden. Gelukkig worden de stukje aan elkaar geknoopt en krijg je een mooi inzicht hoe liefde en seks in elke generatie op een andere manier een rol kan spelen.
On vous croit (We geloven jullie) gaat over een familie drama. We zitten de hele film in de rechtszaal en raken verstrikt in de levens van een gezin met 2 kinderen en gescheiden ouders. De vader heeft zijn kinderen al twee jaar niet gezien en verzoekt de rechter om een omgangsregeling. Beide kinderen willen hem echter niet zien en langzamerhand wordt duidelijk waarom niet. Een zeer aangrijpend verhaal over geloofwaardigheid!
vandaag de hele dag met Anita in Pathé Noord. We gaan 4 films zien die het goed gedaan hebben op het festival. De eerste film Remake maakt al grote indruk op ons. De filmmaker neemt ons mee in het leven van zijn zoon, die op zijn 27e overlijdt aan een overdosis. We zien hoe het van kwaad tot erger gaat en opnieuw is de pijnstiller Oxicodon de aanzet tot het gebruik van heroïene. Net als de film: all about the bloodshed van Nan Goulding, zien we hoe pijnstilling tot verslaving kan leiden. Het was een liefdevol portret van een vader en zoon.
past future continuos was de 2e film van de dag. De maker had haar ouders gefilmd met camera’s die in het huis waren opgehangen. De ouders overlijden een voor een en de filmmaker kan er niet bij. Diep tragisch document uit Iran.
Als laatste film zagen we fox on a pink Moon Dit was de terechte winnaar van het festival. Eén aangrijpende docu gemaakt door een jonge vrouw uit Afghanistan. Ze filmde een aantal jaren haar vluchtpogingen naar het westen. Tussendoor laat ze haar tekeningen zien. Een aangrijpend verhaal!
Documentaire over Marianne Faithfull gezien op de IDFA. Mooi document met prachtige beelden. De makers laten vooral zien hoe Marianne wordt neergezet als vriendin van Mick Jagger en nergens credits krijgt voor haar werk. De carrière na haar affaire met Mick wordt uitgebreid belicht en er zijn mooie interview beelden. De opnames zijn gemaakt vlak voor haar overlijden. Er is duidelijk te zien hoe COVID haar gezondheid heeft beïnvloed. De film eindigt met een prachtig duet van Marianne en Nick Cave.
Ook een film gezien met het thema intergenerationeel trauma: de film over een gedeelte van het leven van Bruce Springsteen en zijn verwerking van een gewelddadige jeugd met een vader die aan de drank was en daardoor regelmatig met de moeder van Bruce in de clinch lag. Op basis van deze zoektocht bracht hij het album Badlands uit, een album vol met melancholieke en duistere nummers. Niet echt iets voor de hitparade. Mooi hoe deze trip in beeld is gebracht en goed ook deze zoektocht mee te mogen maken.
In oktober zagen we nog meer films:
Weer een paar mooie films gezien de afgelopen maand:
