We zijn nu een week in Indonesië. Vandaag gingen we een kijkje nemen bij de Borobudor. Was mooi om dit monument van dichtbij te bezien. De beklimming van het gebouw was best een onderneming, vanwege de trappen met hoge treden. Het uitzicht was echt de moeite waard!
vandaag 9 km gelopen. Heerlijke rust en mooie omgeving.
Prachtig weertje en heerlijke natuur. Wat wil je nog meer?
Anita en ik hebben het Pieterpad weer opgepakt. We zijn in 2 dagen van Nijverdal naar Laren gelopen en hebben circa 27 km op de teller staan. We overnachtten tussendoor in een cabin in de woods, in de buurt van Holten. We ontbeten op de weg naar Laren bij een McDonalds langs de snelweg. Het was koud, maar het regende gelukkig niet en op de eerste dag zagen we een melkwit zonnetje. Onderweg veel kleine vogels gezien en veel majestueuze beuken. Een buizerd kruisde ons pad en we kwamen langs de prachtige Schipbeek waar we een aantal vleermuizenkasten mochten bewonderen. De diertjes zelf zagen we niet. Het was heerlijk om een paar dagen in de natuur te zijn!
vandaag een exemplaar ontvangen van de scheurkalender van Lara Verheijden . Ik sta zelf op 4 januari. De kalender geeft een goed beeld van de doorsnee bezoeker en laat zien dat de gemiddelde Nederlander toch wel een beetje preuts is. Her en der worden naakte delen bedekt. De baas van Lowlands staat er zelf wel helemaal naakt op en daarvoor is hij te prijzen! Veel lieve stelletjes en ook een moeder-dochter foto. Het ziet er allemaal heel ongedwongen uit. Echt top dat Lara deze kalender heeft gemaakt!
Deze week gingen we een dagje met onze kleinkinderen naar Wijk aan Zee. Mijn collega Tekla heeft daar een strandhuisje en we maken er een gewoonte van elk jaar in de zomer even langs te piepen. De kinderen hadden hun bodyboards bij zich en we hebben heerlijk in de zee gezwommen en gezellig bij Tekla soep met ballen gegeten. Het was een aangenaam verpozen!
Ook vierden we deze week de verjaardag van Alex (71 alweer) en dronken we koffie met Loes bij PLEKK. Met Mark ging ik weer eens poolen. We doen dit circa twee keer per jaar en elke keer is het leuk om elkaar weer te zien en even een balletje te spelen. Voor het eerst sinds jaren mocht ik 5 keer winnen en verlieten we het pand bij de stand 5-3. Echt een mooie manier elke keer om onze vriendschap te vieren!
In het kader van de vakantie gingen we samen met Hans en RIekje naar het openluchtmuseum van Arnhem. Was heel leuk om hier rond te lopen en weer bij te praten. We beseffen onze bevoorrechte positie als pensionado”s in dit rijke land en zijn dankbaar voor onze kinderen en kleinkinderen.
Anita en ik liepen over het strand van Castricum naar Egmond en legden circa 12 km af. Dit was goed te doen. We hadden prachtig weer en het was heerlijk om langs de zee te wandelen en de frisse zeelucht te ervaren. Bij de ondergaande zon samen slibtongetjes gegeten aan het strand. Wat wil je nog meer? We waanden ons weer aan het strand van Thassos of Korfu, terwijl we toch gewoon in Nederland waren. Ook moest ik terugdenken aan de halve marathon van Egmond die ik hier in 2010 met Tamar aflegde. Mooie herinneringen!
Dit boek van Martin Bril uit 2005 las ik deze week op het strand. Het was weer genieten als vanouds. Bril schrijft heel prettig over alledaagse bezigheden en weet de sfeer altijd goed weer te geven. Hij haalt af en toe zijn dochters er bij, maar met mate. Zijn column over rokjesdag blijft altijd weer leuk om te lezen. In Valencia waren er weinig rokjes te zien. Wel veel strings op het strand en soms hele mooi billen.
we zijn op bezoek bij Ger en vermaken ons prima in deze leuke stad. Ik heb onze wetenswaardigheden gedeeld op Polarsteps : Volg me op mijn reis ‘Valencia’ via https://www.polarsteps.com/MartinHaring/19650906-valencia?s=0a0a5aac-324e-414a-9579-39494aba52ef
Op het strand van Valencia las ik de nieuwe roman van Max Pam uit. Een mooi verhaal over een schaakgrootmeester die op een cruiseschip zijn laatste dagen vult met het spelen van simultaan partijen. Hij krijgt hiervoor goed betaald, maar moet wel af en toe een partijtje verliezen. Op een gegeven moment is er een andere grootmeester aan boord en moet hij een partij tegen deze persoon spelen, met allerlei leuke en minder leuke gevolgen. Een uitermate leuke roman waar associaties naar Max Eeuwe en Jan Hein Donner gemaakt worden. De dochter van Donner (Marian) komt ook nog terloops voorbij. In een ruk uitgelezen!
