Moeder 90

10 juni is mijn moeder 90 geworden. We vierden het de 9e in de tuin van de vergulde eenhoorn met circa 30 gasten. Zelf was ze niet helemaal in haar beste doen, maar goed genoeg om van de aandacht te genieten. Haar 3 broers en zus waren er ook. Mijn moeder is nu de oudste, maar de rest volgt op geringe afstand. Verder 5 kinderen, de nodige kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen. Een mooie troep. Het zonnetje scheen uitbundig en we konden ook nog een potje petanque spelen. Hieronder zie je een tableau de troupe:

Tante Aaf, Ome Tinus, mijn moeder, ome Gerrit. Ome Frans was al naar huis.
Geplaatst in Familie, persoonlijk | Een reactie plaatsen

Ongelukje

Vandaag onderweg naar een stage locatie in het westelijk havengebied aangereden door een brommer. In de middle of nowhere wordt ik aangereden! Ik zie de brommer van links aankomen en denk dat hij zal stoppen, maar nee hij rijdt door en kan mij niet meer ontwijken en rijdt me omver. Ik val zacht in het gras en sta geschrokken op. Achter me zie ik twee agenten aankomen lopen. De berijder van de brommer stamelt: “mijn remmen doen het niet”. Gelukkig kan ik nog lopen en heb ik niets gebroken. Ik vraag de agenten of ik verder mag gaan. Ik heb geconstateerd dat mijn fiets in orde is en dat slechts mijn stuur licht is aangetikt, maar dat kan rechtgezet worden. De agent noteert mijn paspoort gegevens en de andere agent deelt de bestuurder van de brommer mee dat hij een boete krijgt van 130 euro. Ik verwijder me van de plaats des onheils en laat de agenten hun gang gaan. Mooi dat ze toevallig ter plekke waren.

Als ik op de stage locatie aangekomen ben voor een rondleiding in de verffabriek ben ik een beetje in shock. Het aantal ongelukken in mijn leven zijn op een paar handen te tellen. Op de fiets ben ik een keer over de kop geslagen, met de auto ben ik vier keer bij een ongeluk betrokken geweest (blikschade) en verder ben ik drie keer getuige geweest van een fiets/brommer ongeluk, waarvan een met fatale afloop. Ik realiseer me dat ik weer geluk heb gehad en trakteer mezelf op een heerlijke milkshake.

Geplaatst in persoonlijk | Een reactie plaatsen

Mia heeft A-diploma

zaterdag 1 juni mocht Mia afzwemmen. Samen met 16 andere kinderen stond ze in het zwembad van Naarden en liet ze zien dat ze haar mannetje staat. In de voorafgaande maanden had ze al aangetoond dat ze het varkentje kon wassen, dus ze stapte met veel zelfvertrouwen in het zwembad rond en legde de verplichte rondjes in het water af. Met veel trots toonde ze ons na afloop haar diploma en nam de cadeautjes in ontvangst.

Weer een tijdperk afgesloten!

Geplaatst in Familie, persoonlijk | Een reactie plaatsen

Anouk en Furiosa

Deze week naar het eerste concert van Anouk geweest met Tamar en samen met Rinke Furiosa gezien. Anouk startte haar show met: Wen d’r maar aan en zong verder o.a. ‘For Bitter or Worse’ en ‘When I Die’. Het Metropole orkest zorgde voor een mooie omlijsting van haar nummers, maar haar stem kwam bij mij keihard binnen. Ze zong prachtig en vol overtuiging en wist daardoor te raken. Ze keek ook kort terug op haar onverstandige uitspraken en haar vele echtgenoten. Vergeving stond daarbij centraal, alhoewel ze ook toegaf dat ze tegen haar 1e man (Postman) flink te keer is gegaan. Blijf niet in hangen in haat was de uitspraak die aan mij bleef kleven. Tamar en ik hadden lang geaarzeld of we wel moesten gaan, maar waren achteraf blij dat we deze, vooral kwetsbare, Anouk mochten meemaken. Het nummer Birds klonk in deze setting echt prachtig (Hele setlist)

Tamar en ik bezoeken Anouk (geboren in 1975) al sinds 1998, waar we haar voor het eerst bezochten in Vredenburg (Utrecht). Tamar 12 jaren oud. Sinds die tijd gaan we regelmatig samen naar Anouk. We zagen haar o.a. in AHOY, Gelredome, Lowlands en Paradiso. We waren ook bij haar trouwfeest in Den Haag op het Malieveld (2022). Aanstaande zaterdag hebben we kaarten voor haar rock-show in Ziggo dome en gaan we weer volop genieten!

Een andere powergirl zag ik deze week in de bios (studio K). Furiosa liet zich van haar stevigste kant zien in deze MadMax saga. Een prachtig spektakel dat ik ergens in de komende weken zeker nog een keer ga zien.

Geplaatst in Films, Muziek | Een reactie plaatsen

Visser

Het derde boek van Rob van Essen dat ik deze week gelezen heb. Eén goed geschreven verhaal over een leraar die geschorst worden vanwege nazi sympathieën en daardoor in aanraking komt met een groepje neonazi’s. Uit het verhaal blijkt ook dat hij een dochtertje heeft verloren en dit vertroebeld zijn beoordelingsvermogen. Het verhaal boeit tot het einde.

Afgelopen week ook getuige geweest het kampioenschap van de dames van DVVA4 en op de dijk naar Muiden langs een kudde schapen gereden.

Geplaatst in Boeken, Nieuws | Een reactie plaatsen

Kind van de verzorgingsstaat

Nadat ik het boek van Rob van Essen gelezen had (ik kom hier nog op terug), was ik benieuwd naar zijn non-fictie roman over de verzorgingsstaat. Hij neemt ons in deze roman mee naar zijn leven en ook weer naar zijn tijd in Amsterdam oost. Hij laat ons lezen hoe makkelijk het in de jaren 80 was om van een uitkering te leven en elke maand een nieuwe fiets te kopen voor 25 gulden bij een junk. Hij schildert een tijdsbeeld en opnieuw herken ik veel van de situaties die hij schildert.

Ook ik maakte gebruik van een uitkering in het begin van de jaren 80, echter een half jaar na mijn inschrijving wist ik mijn eigen werk te vinden in het onderwijs. Nu ben ik dan ook al 40 jaar werkzaam in deze sector. Rob ziet zichzelf als een kunstenaar (en terecht), hij is daar heel bescheiden over en realiseert zich dat hij enorm heeft kunnen profiteren van het destijds opgezette systeem. In dit boek reflecteert hij ook op de ontwikkeling van dit systeem en hoe het vertrouwen in de overheid veranderde in wantrouwen.
Hij schildert een duidelijk tijdsbeeld en geeft ook aan hoe de verzorgingsstaat veranderde richting de huidige participatie maatschappij. Door het lezen van zijn verhalen begrijp je ook heel goed dat de verzorgingsstaat van de jaren 80 geen duurzaam concept was. Ik vraag me af of de richting waarin de participatie maatschappij zich ontwikkeld wel duurzaam is, maar ook Rob van Essen heeft daarover zo zijn twijfels.

In dit boek wordt een tijdsbeeld goed in beeld gebracht en spaart de schrijver zichzelf niet en brengt hij zijn eigen rol als deelnemer van de verzorgingsstaat eerlijk in beeld.

Geplaatst in Boeken, persoonlijk | Een reactie plaatsen

roosbeef en Tim Knol

1e pinksterdag in Utrecht mooie optredens bijgewoond van Tim Knol en Roosbeef. Vooral het optreden van Roos Rebergen was indrukwekkend. Samen met het sunsun orchestra (strijkers) gaf ze een semi-akoestisch optreden. Ze zijn nog bezig met try-outs, maar het klinkt al echt heel goed. In december gaan we ze nog een keer zien in Vredenburg, zie er nu al naar uit!

Geplaatst in Muziek | Een reactie plaatsen

Ik kom hier nog op terug

Boek van Rob van Essen vandaag uitgelezen. Prachtig verhaal in de traditie van Stephen King. Leuk dat veel van het boek zich afspeelt in onze buurt in Amsterdam Oost. Je herkent voortdurend plekjes die door Rob beschreven worden en aangezien mijn broer en schoonzus in die tijd (eind jaren 80) in de Blankenstraat woonden en mijn andere broer in de krakersbeweging actief was, is dit boek een feest van herkenning.

Het verhaal is ook dusdanig opgebouwd dat je tot het eind toe geboeid blijft en benieuwd naar de afloop. Jammer dat het uit is!

Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen

Rastafari

Hoe je Babylon zegt. Een memoir. 
Safiya Sinclair.

Op aanraden van mijn vrouw las ik dit boek over de godsdienst van de rastafari en hun held Haile Selassi. Maar vooral ook over de positie van de vrouw in deze van het Christendom afgeleide godsdienst. Je krijgt een inkijkje in het gezin van een reggae muzikant en de manier waarop hij omgaat met zijn godsdienst en hoe hij zich tot zijn vrouw en kinderen verhoudt. Het is een coming of age verhaal van vrouw met schrijverstalenten in een armoedige omgeving waarin geweld niet geschuwd werd.

Je leest veel van de frustratie van de vader en hoe hij deze afreageert op zijn familie. Je ziet dat langzamerhand de moeder en dochter zich ontworstelen aan zijn tirannie en dat dit niet zonder slag of stoot gaat.

Het is een mooi verhaal over passie, volharding, onderdrukking, huiselijk geweld en frustratie. Je krijgt een goed beeld over de cultuur die ontstaan is rondom Heile Salassi en zijn rastafari.

Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen

West Indisch Huis

Afgelopen zondag waren we uitgenodigd om een nieuwe trouwfoto te maken bij het West-Indisch Huis. Deze locatie is maar een korte tijd trouwlocatie geweest en er zijn maar 295 stellen officieel getrouwd. In 1982 waren wij een van die stellen. Ik herinner me nog goed de confetti die we buiten over ons heen kregen. Vandaar dus deze vrolijke beelden.

Geplaatst in Familie, persoonlijk | Een reactie plaatsen