Wolf Hall

De afgelopen week heb ik deze roman van Hilary Mantel uitgelezen (800 pagina’s). Ik ben aan de roman begonnen in het kader van mijn interesse in Erasmus en de ontwikkelingen in de middeleeuwen. Het overlijden van Hilary Mantel triggerde mij om nu aan het lezen te slaan. Ik ben dan ook van plan om dit jaar de andere delen van de trilogie ook tot mij te nemen.

Dit boek draait volledig om de situatie rondom het huwelijk van Henry VIII en de Spaanse Catherina van Aragon. Henry VIII wil dat dit huwelijk ontbonden wordt, maar de Paus Clemens geeft hiervoor geen toestemming. Het gevolg van deze situatie is uiteindelijk het ontstaan van de kerk van England en de kroning van de nieuwe koningin Anne van Boleijn.

De hoofdpersoon in dit boek is de slimme Thomas Cromwell. Hij blijkt ondanks zijn lage afkomst in staat te zijn op te klimmen tot de hoogste adviseur van de koning en een van de grondlegger van veel wetgeving in het parlement van die tijd.

Het boek eindigt met de onthoofding van Thomas More (schrijver van Utopia en tijdgenoot van Erasmus). De strijd tussen wat van waarde is in de Hemelse gewesten (volgens Thomas More) en wat van waarde is op deze aardkloot (volgens Thomas Cromwell) is in mijn ogen de mooiste rode draad in dit zeer prettig geschreven boek (ik las de vertaling).

De hypocrisie van Thomas More (die vele zogenaamde ketters martelde) en de degelijkheid van Thomas Cromwell (voor wie het gedrag van de clerus onverteerbaar was) geven het verhaal een mooie spanningsboog. Daarnaast zijn alle verwikkelingen op het hof van de koning uiterst amusant om te lezen en leveren deze ook weer veel inzicht in de situatie in de middeleeuwen.

Er blijkt op de BBC een serie gemaakt te zijn n.a.v. het boek, ik ga zeker een poging wagen om deze te bekijken. Tevens heb ik al in het kader van dit boek gekeken naar de film: the other boleyn girl. Hierin wordt het verhaal van Henry VIII van beelden voorzien.

Geplaatst in Boeken, persoonlijk | Een reactie plaatsen

Een beetje religieus

Analoog aan een beetje verliefd van Andre Hazes, spreken Ronit Palache en Lale Gul, op lowlands 21 augustus 2022, de wens uit dat religieuze mensen ook iets minder fanatiek met godsdienst zouden mogen omspringen. Ik ben echter bang dat het concept religie en een beetje minder niet echt goed bij elkaar passen. Vooral de monotheïstische godsdiensten (Christendom, Jodendom en Islam) hebben passages in hun heilige boeken opgenomen die er niet om liegen.

Zo staat er in het boek Deuteronomium (Bijbel en Tora) dat je de here God dient lief te hebben met geheel je hart, ziel en kracht (Deuteronomium 6:5). Het nieuwe testament voegt daaraan toe in o.a. het bijbelboek Matheus: … en uw naasten als uzelf (Matheus 22:36-40). Ik vermoed dat je in de heilige boeken van de Islam een soortgelijke tekst over Allah terug kunt vinden. Een beetje verliefd is dus niet voldoende.

In het boek openbaringen geeft de apostel Johannes aan dat een gelovige er niets aan heeft om maar een beetje lauw te geloven: Ik weet uw werken, dat gij noch koud zijt, noch heet. Waart gij maar koud of heet! Zo dan, omdat gij lauw zijt en noch heet, noch koud, zal Ik u uit mijn mond spuwen. (Openbaringen 3:15-16). Als je de profeten uit het oude testament (Jesaja, Jeremiah, enz…) mag geloven dan doe je er als mens ook niet goed aan om andere goden naast Jahweh te dienen. Straffen en plagen zullen je deel zijn en bij de Islam vermoed ik dat je niet in de hemel komt als je je niet aan de voorschriften van Allah houdt.

Al deze dreiging dwingt de gelovige mens dus om zich met hart en ziel over te geven aan zijn religie en alle geboden en voorschriften minutieus op te volgen. Als ik een van mijn favoriete schrijvers, Arnon Grunberg, mag geloven bidt zijn zus (orthodox joods) nog dagelijks voor zijn zieleheil, terwijl hijzelf helemaal niets met religie heeft.

Deze betrekking tot de ander en de familie komt ook in het Christendom op een sterke manier aan de orde. In het bijbelboek Matheus vind je de volgende tekst: Wie vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mij niet waardig; en wie zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mij niet waardig; en wie zijn kruis niet opneemt en achter Mij gaat, is Mij niet waardig. Wie zijn leven vindt, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest om Mijnentwil, zal het vinden. (Matheus 10:37-39).

Zelf heb ik mij rond mijn 16e levensjaar tot het christelijk geloof bekeerd en heb de volwassen doop ondergaan en daarbij volgens de overlevering de heilige geest ontvangen. In de 20 jaar daarna heb ik mij volledig overgegeven aan de mores van de geloofsgemeenschap waarin ik werd opgenomen (Volle evangelie-Pinksteren) en ben ik vervreemd geraakt van de familie leden die niet tot deze groep behoorden (ik kreeg immers nieuwe broeders en zusters). Met hart en ziel heb ik mij toegewijd aan het evangelie, waarbij ik het woord verkondigde en mijzelf aanmoedigde om een vriend van mij die terminale kanker had te zalven met olie ter genezing. Dit haalde helaas niets uit, maar dat heeft mijn geloof indertijd niet doen verslappen. Ook toen onze voorganger stierf aan kanker en onze lange gebedsdiensten dus niets hadden uitgehaald was mijn geloof nog niet uitgedoofd. Eind jaren negentig kwam ik echter tot nieuwe inzichten (door gesprekken met collega’s en het lezen van literatuur) die ik ook in mijn geloofsgemeenschap verkondigde en die in het verlengde lagen van een beetje verliefd. Deze inzichten vielen niet in goede aarde en er ontstond de nodige wrijving. Na een periode van ongemak, wilde men mij een spreekverbod geven. Ik heb echter de eer aan mij zelf gehouden en heb op een bepaald moment afscheid genomen en ben rond mijn 40e aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven begonnen.

Ook nu vond ik weer iets dat ik met hart en ziel kon gaan doen. Dit had te maken met mijn beroep als leraar en met mijn liefde voor muziek. Beide elementen hebben er voor gezorgd dat ik een nieuw leven op kon bouwen met een nieuwe sociale kring. In deze jaren was ik ook gedreven en gepassioneerd. ik had echter niet meer de behoefte om mijn mening aan anderen op te dringen.

Ik geloof wel in een beetje verliefd, maar heb mijn leven toch altijd opgehangen aan het lied van de Trockener Kecks: Doe alles wat je doe met hart en ziel. Zo denk ik dat niet religieuze mensen hun missie vinden in datgene waar ze hun ziel en zaligheid in kwijt kunnen en dat kan van alles zijn. Ook hier ligt fanatisme en tunnelvisie op de loer, een luisterend oor kan dan helpen.

Geplaatst in Boeken, persoonlijk | Een reactie plaatsen

Vakantie Denemarken-Zweden bijna voorbij

Vanuit mijn hotelkamer in Malmo tik ik deze blog. We hebben 14 dagen door Denemarken gereisd en 3 dagen in Zweden gebivakkeerd. Dagtemperaturen variërende tussen de 15 en 32 graden. Gezwommen in zee en in een meertje. Veel gewandeld. In Kopenhagen Queen gezien en in Gotenburg Rammstein aanschouwd. Circa 1300 km met de auto gereden, getreind en woensdag vliegen we vanuit Kopenhagen weer terug naar Amsterdam.

Heerlijk om veel buiten te zijn en te genieten van de natuur en de historie van vooral Denemarken. Ook leuk om Michel en Erna te zien, die ook in Denemarken op vakantie waren. 10 verschillende hotels gezien en ervaren wat het is om in een hok te zitten of in een ruime kamer. Een hotel als Cabinn is absoluut af te raden als je een beetje ruimte wilt. Ze adverteren dan ook dat het bij hun alleen om het slapen gaat. Moment hotels daarentegen geven je de ruimte en als ik schrijver zou zijn dan zou ik hier vast een roman kunnen schrijven vanuit een erkertje met uitzicht over de daken van Malmo.

Ook twee boeken gelezen tijdens deze vakantie: De kapperszoon van Gerbrand Bakker en Crossroads van Jonathan Frantzen. Nog een paar dagen en dan weer lekker naar huis, rustig wachten op de dingen die komen gaan (19-20 en 21 augustus Lowlands!).

Geplaatst in Boeken, Familie, Vakantie | Een reactie plaatsen

Sinead O’Connor

Zat de eerste week van juli thuis met corona. Gelukkig een milde vorm, maar toch even van het toneel (geen Suzanne Vega, geen afscheid van de minor studenten, geen verjaardag van Roel). Tijdens deze week het boek Wat ik me herinner van Sinead O’Connor gelezen.

Wat herinner ik me van Sinead? Bij aanschaf van onze eerste cd-speler in 1992 kochten we ook haar album I dont want what I havent got met haar grote hit nothing compares er op. Deze cd werd regelmatig door ons gedraaid.

In 2009 bezocht ik een concert van haar en maakte deze opname:

Na verloop van tijd bleek deze opname 20.000 keer bekeken te zijn en nader onderzoek wees uit dat Sinead de opname op de eerste pagina van haar website had gezet.

Natuurlijk pikte ik haar acties op richting de paus en haar interesse in religie. Door dit boek kreeg ik echter een verdere inkijk in haar leven en datgeen wat haar door de jaren heen beïnvloed heeft. Ik had de invloed van reggae op haar oeuvre gemist en dat was leuk om te lezen en later ook terug te horen in haar werk. Door het boek ben ik haar werk weer eens gaan beluisteren en vooral het album faith and courage raakte me op een prettige manier.

Als laatste las ik op het internet dat haar jongste zoon begin dit jaar op 17 jarige leeftijd zich van het leven had beroofd. Dit moet een vreselijke klap voor haar zijn geweest. ik hoop dat ze dit leed weet te verwerken.

Het boek leest prettig en is echt een aanrader om een kijkje te nemen in haar wonderlijke wereld,

Geplaatst in Boeken, Muziek | Een reactie plaatsen

Bearpitkaraoke 26 juni

De 2e keer dit jaar dat ik naar Berlijn reisde om te verblijven op mijn favoriete spot aldaar. Ik was deze keer ruim op tijd, aangezien ik de nachttrein had genomen en maakte een lekkere wandeling door Berlijn alvorens te landen in het park en te zien dat Joe Hachiban (alias Gareth Lennon) met zijn broer Alun hun spullen installeerden.

Ik had deze keer mijn Freddy Mercury outfit meegenomen en zat te wachten tot ik uitgenodigd zou worden om een Queen medley te zingen. Dit gebeurde als snel en het was weer een grote kick om op te mogen treden voor dit geweldige publiek.

Na mijn optreden ontmoette ik ook nog een collega uit Hannover die net met haar vriendin in het Mauerpark aanwezig was. Heerlijk zo’n onverwachte ontmoeting. Helaas moest ik het veld ruimen voordat de karaoke eindigde om een vliegtuig te halen. Toch had ik een zeer bevredigende middag gehad en ging met een goed gevoel richting huis.

Een paar dagen later bleek een fotografe aanwezig geweest te zijn op de crime scene en kreeg ik als bonus deze foto’s van mijn optreden toegestuurd:

Geplaatst in Karaoke | Getagged | Een reactie plaatsen

Bearpit karaoke 29 mei Mauerpark

Afgelopen week bereikte mij het goede nieuws dat de karaoke in het Mauerpark op zondag weer zou beginnen. Ik heb gelijk mijn reis geboekt en ben op zondag naar Berlijn afgezakt. De afgelopen jaren heb ik flink zitten oefenen op the river van Bruce Springsteen en nou zag ik de kans om dit nummer te zingen voor een publiek van circa 1000 man/vrouw.
De treinreis verliep voorspoedig en om 14 uur zat ik in het amphitheater van het Mauerpark te wachten op Joe Hachiban, die om 15 uur verscheen en de boel aanslingerde. Aangezien ik een bekende ben van Joe kon ik meteen aan de slag en heb ik mijn hart en ziel in de vertolking van the river gelegd. Het was een gedenkwaardige middag met veel mooie optredens (zie youtube link bij het artikel).
Aangezien het de eerste keer was sinds het gedoe met Covid was de pers aanwezig en de volgende dag werd in de Berliner Zeitung over mij geschreven:

“Danach kommt ein Mann, der sich auskennt, der erzählt, dass er extra sein blaues Karaoke-Shirt angezogen hat. Er singt „Down by the River“ von Bruce Springsteen. Niemand würde behaupten, dass „The Boss“, die gesangliche Leistung dieser doch ziemlich brüchigen Stimme gefallen würde, aber ganz sicher die Stimmung. Der Mann zelebriert die besten Rockposen und wird gefeiert, als wäre er Springsteen persönlich.”

Geplaatst in Karaoke, Muziek, persoonlijk | Getagged | Een reactie plaatsen

Interview Arnon

In de Volkskrant van 14 mei stond een prachtig interview met Arnon Grunberg (zie bijlage).

Geplaatst in persoonlijk | Een reactie plaatsen

Podcast no. 12 interview met Margaret Yeboah

Met Margaret Yeboah gesproken over de minor management van creativiteit en innovatie
Geplaatst in onderwijs, podcast | Een reactie plaatsen

Erasmus, dwarsdenker door Sandra Langereis

Gisteren het boek over Erasmus uitgelezen. Het heeft me toch zeker wel een maand gekost, maar het was absoluut de moeite waard. Ik kende Erasmus van de lof der zotheid, maar dat was het dan ook wel. Door dit boek ben ik veel meer over deze kleurrijke figuur te weten gekomen en kan ik hem nu plaatsen tussen zijn tijdsgenoten.

Het is alweer 500 jaar geleden dat hij op deze aardkloot rondliep en via de boekdrukskunst zijn geschriften verspreidde, waaronder een belangrijke hertaling van het nieuwe testament. Mooi om te lezen dat hij de bijbel zag als een verhaal dat vanuit verschillende invalshoeken te bekijken was en dat hij met zijn vertaling teruggreep op de originele griekse tekst.

In het boek lees je hoe Erasmus door Europa zwerft, gesponsord wordt door rijke edelmannen en voortdurend zich moet verdedigen tegen schriftgeleerden die de waarheid in pacht menen te hebben. Je leest over zijn correspondentie met Thomas More (schrijver van Utopia) en hoe deze dwarsdenker uiteindelijk gruwelijk onthoofd wordt.

Daarnaast is het de pest die als een razende in deze tijd door Europa waard en bijna ook Erasmus van het leven beroofd. Het gedoe met geld en goederen is ook mooi om te lezen. Totaal anders als vandaag de dag. Erasmus te paard en de mogelijkheid om onderweg overvallen te worden door rovers.

Wat ik ook niet wist is dat Erasmus in dezelfde tijd leefde als Maarten Luther en dat zijn polemiek met Luther hem zelf ook nog bijna het leven onmogelijk maakte. Het was een genoegen om deze historische roman door te lezen!

Geplaatst in Boeken, onderwijs, persoonlijk | Een reactie plaatsen

Podcast mmci no.11 Felah Zollner

Deze week sprak ik met Felah Zollner over de minor management van creativiteit en innovatie over de momenten die het meeste impact op zijn leven hebben gemaakt en zijn ervaringen in de minor tot op heden.

Geplaatst in onderwijs, podcast | Een reactie plaatsen