Goud

Ik lied me dit boek van James Worthy voorlezen. Het gaat over Worthy de Jong, de basketballer die legendarisch werd door in de finale van het 3×3 basketballen de winnende goal te scoren op de Olympische spelen. James had al voor de olympische spelen met Worthy contact opgenomen.

James gaat. met Worthy de Bijlmer in en bezoekt Parijs, waar the magic happened. Hij laat Worthy zijn moeder aan het woord en spreekt ook met zijn vader, die grotendeels afwezig was toen Worthy opgroeide. Ik heb genoten van het woordgebruik van James en de ontspannen manier waarop hij deze held in beeld brengt.

Korte samenvatting van Goud – James Worthy
Goud volgt schrijver James Worthy terwijl hij optrekt met basketballer Worthy de Jong na diens beslissende gouden schot op de Olympische Zomerspelen 2024. Het boek is meer dan een sportverhaal: het onderzoekt wat nodig is om de top te bereiken en hoe talent, discipline en doorzettingsvermogen samenkomen.

Onderweg verbindt Worthy thema’s als ambitie, identiteit, gelijkheid, kunst, fotografie, taal, hiphop en de Bijlmer. Hij laat zien hoe sport mensen kan inspireren en hoe het streven naar succes ook iets zegt over de samenleving. De centrale boodschap is dat iedereen naar zijn of haar eigen vorm van “goud” kan streven, maar dat echte grootsheid voortkomt uit karakter en toewijding.
H
hebban.nl
+1

Hospice

Deze week mijn broer Tom naar een hospice in Zaandam begeleid. De laatste fase van zijn leven is nu aangebroken. Hij is helemaal op en kan nog maar weinig doen. Elke inspanning is hem eigenlijk te veel. Gelukkig kan hij nog wel in zijn rolstoel zitten en buiten in de tuin van het hospice zijn sigaretje roken, maar dan is het zo’n beetje wel gedaan. Ik overdrijf nu een beetje, want hij is nog goed aanspreekbaar en heeft gelukkig genoeg humor om ook deze fase met enige draagkracht in te gaan.

De verhuizing naar het hospice liep een beetje chaotisch, toen we in Tom’s auto gingen zitten, voor zijn deur, wilde de auto niet starten. We namen contact op met de ANWB en ze zouden binnen 20 minuten bij ons zijn. Een uur later zaten we nog in de auto en kwam de man de ANWB er eindelijk aan. Hij kreeg de auto niet aan de praat en we werden door hem naar een garage gesleept. Daar aangekomen probeerde hij nogmaals de accu en wonder boven wonder startte de auto en kwamen we iets te laat en een gestresst aan in het hospice. We werden door de verpleegkundige en coördinator met liefde ontvangen en kregen gelijk een broodje kroket te eten, waar we erg blij van werden. Het hospice is licht en heeft een mooie tuin, Tom heeft een ruime kamer, met uitzicht op de tuin en is in goede handen.

We hebben wat schilderijtjes opgehangen en wat foto’s neergezet en zo de ruimte een beetje eigen gemaakt. Ik ben benieuwd wat de komende dagen, weken ons gaan brengen, maar heb er alle vertrouwen in dat we mooi en liefdevol afscheid kunnen nemen.

Afscheid collega’s HvA een tijdvak afgesloten

Afscheid genomen van mijn collega’s op de Hogeschool van Amsterdam. Na 25 jaar ga ik dit jaar met pensioen. De afgelopen weken heb ik nog 20 studenten geholpen aan hun diploma. Waren af en toe emotionele sessies. Voor het eerst in mijn carrière heb ik een 10 mogen uitdelen bij een eindassessment, student en ik moesten allebei een traantje van geluk laten. Van de HvA heb ik een mooi afscheidscadeau gekregen. 1000 euro voor Protect Ukraine. Veel collega’s bedankt voor de mooie tijd en ze een luciferdoosje gegeven met de tekst: Het vuur moet blijven branden, want de vonk kan overslaan (de Dijk 1994). Ik heb een tijdvak afgesloten. Ga nog wel naar de diploma uitreiking in september…

Etty

afgelopen week de televisieserie over Etty Hillesum gekeken en daarna begonnen met het lezen van haar dagboek. De serie was echt de moeite waard. Je krijgt een goed beeld van haar leven en omstandigheden. In haar dagboek lees je haar worstelingen en haar verhouding tot het goddelijke in haarzelf. Het is mooi om haar zoektocht te volgen en te zien hoe ze vanuit een filosofische – en psychologische studie tot een verhouding met het goddelijke komt. Vooral haar weigering om alle Duitsers als slechte mensen te zien is bewonderenswaardig. Haar keuze om naar Westerbork te gaan, terwijl ze, als lid van de Joodse raad, daartoe niet verplicht was is als zeer moedig te aan te duiden. Dat ze daar de mensen weet op te beuren is van grote klasse. Al met al een prachtige geschiedenis met een diepe betekenis.

Een vlam Tasmaanse Tijgers

Charlotte van den Broeck schreef dit non-fictie verhaal over een uitgestorven diersoort. Via Lisa van de Java Bookshop kwam ik bij dit boek terecht en wist eerst niet wat ik er van vinden moest, maar langzamerhand werd ik het verhaal ingezogen en ging de wereld van de Tasmaanse Tijger(thylacine) voor me open. Charlotte reisde Australië en Tasmanië af om alles aan de weet te komen over dit intrigerende beest. Al zoekende komt ze mensen tegen die beweren dat er nog levende exemplaren zouden bestaan en komt ze op het spoor van wetenschappers die mbv een investering van vele miljoenen bezig zijn om het beest via DNA opnieuw tot leven te wekken. Charlotte vraagt zich af welke je verhalen je moet geloven en of wetenschappelijk onderzoek wel gebaseerd moet zijn op onomstotelijk vaststaand bewijs. Al met al een intrigerende zoektocht naar uitgestorven diersoorten en diersoorten die met uitsterven bedreigd worden.

Disclosure Day

Dankzij Tamar de nieuwste Spielberg film al gezien in de relax fauteuil van Pathé de Munt. Weer een meesterwerk van zijn hand! Mooie film over aliens op aarde, mede aan de hand van historisch materiaal en de vele verhalen die al sinds de zeventiger jaren over dit onderwerp circuleren. Mooi ook dat in de vele actiescènes geen overbodige doden vallen en dat er een heerlijke treinscene inzit die je niet mag missen! De boodschap dat we als mensen beschikken over empathische vermogens komt ook goed over. Ik heb echt een avondje zitten genieten!

Aan het einde van de oorlog

Bert Natter schreef een boek met deze titel. Eén behoorlijke pil van 800 pagina’s. Het boek behandelt de situatie in een concentratiekamp aan het einde van de 2e wereldoorlog. Diverse personen worden gevolgd en je switcht voortdurend van de een naar de andere persoon. Hier moet je in het begin erg aan wennen, maar naarmate het boek vordert raak je aan deze vertelstijl gewend en wordt je steeds dieper het kamp ingetrokken.

Het boek combineert elementen uit de film: The boy with the striped pyjama en the zone of intrest. Je wordt het verhaal ingetrokken en je wilt weten wat er met de diverse hoofdrolspelers gebeurt. Het boek is echt prima geschreven!