afgelopen week de televisieserie over Etty Hillesum gekeken en daarna begonnen met het lezen van haar dagboek. De serie was echt de moeite waard. Je krijgt een goed beeld van haar leven en omstandigheden. In haar dagboek lees je haar worstelingen en haar verhouding tot het goddelijke in haarzelf. Het is mooi om haar zoektocht te volgen en te zien hoe ze vanuit een filosofische – en psychologische studie tot een verhouding met het goddelijke komt. Vooral haar weigering om alle Duitsers als slechte mensen te zien is bewonderenswaardig. Haar keuze om naar Westerbork te gaan, terwijl ze, als lid van de Joodse raad, daartoe niet verplicht was is als zeer moedig te aan te duiden. Dat ze daar de mensen weet op te beuren is van grote klasse. Al met al een prachtige geschiedenis met een diepe betekenis.