Maandelijks archief: september 2026

Films september

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik zag deze maand de nieuwe film van Ridley Scott (The dog stars), een mooie, romantische film over hoe het er aan toe kan gaan als de wereld op instorten staat, Don’t look back in anger, over de comeback van de band oasis, le resistance, over het aandeel van Charles de Gaulle in de 2e wereld oorlog en de manager over hoe functioneringsgesprekken verlopen bij Nederlandse bedrijven. Vooral de film over de Gaulle maakte veel indruk, ik wist weinig van zijn aandeel in de 2e wereldoorlog en kreeg door de film een goed beeld. In oktober ga ik deel 2 van deze film over de Gaulle zien. De film over oasis was prachtig, heerlijk om te zien hoe de twee broers weer verzoend met elkaar zijn en een mooie concertserie neerzetten.

Screenshot

Tanana

Geplaatst op door
Beantwoorden

Mattias declercq schrijft over Alaska. Hij woont 1,5 jaar in Tanana, waar hij een tante heeft wonen. Zij woont al jaren in deze omgeving en introduceert onze Belg bij de lokale bevolking. Hij wordt getrokken door de ongereptheid van de omgeving, maar wordt al gauw geconfronteerd met moord en doodslag, alcoholisme, zelfmoord en uitzichtloosheid. Hij beschrijft de gang van zaken in deze rurale omgeving en weet je te raken met de intens trieste verhalen van de diverse dorpelingen. De fles blijkt in veel gevallen de enige vriend van de lokale bevolking, maar zorgt ook voor moord en doodslag. Mattias is zeer empathisch ten opzichte van de mensen die hij in zijn verhalen opvoert. Hij weet zijn boek te beëindigen met een kijkje in de ontdooiende omgeving en een beschrijving van de mooie natuur en fauna. Prachtig boek!

volta, Ellen ten Damme en zwemmen

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik kan terugkijken op een mooi weekend, waarbij ik op zondag optrad bij het podium Volta en mezelf begeleidde op gitaar, terwijl ik another 45 Miles zong. Ook zondagavond zaten we in de KHL waar we getuige waren van een optreden van Ellen ten Damme. We volgen haal al vanaf het begin van de 21e eeuw en hebben haar in 2007 ook zien optreden in de KHL. Daarnaast nog diverse keren op de parade, in het Vondelpark, samen met het Noord Nederlands orkest en in Carré met een circus act. Ze wordt volgende maand 59, maar heeft nog steeds een prachtige stem en een leuke act!

Deze week zwom ik ook elke dag weer een half uurtje langs de Borneokade. Deze zomer heb ik dat van juni tot oktober zeker 100 keer met veel plezier gedaan. Echt heerlijk dat ik zo vanuit mijn appartement het water in kan stappen en een mooi eind kan zwemmen in het open water. Het einde is in zicht, de watertemperatuur zakt langzaam onder de 18 graden Celsius en dan wordt het voor mij toch te koud. In oktober hoop ik nog een aantal keren in het flevoparkbad in de buitenlucht te kunnen zwemmen, maar daarna wordt het weer afwachten tot de watertemperatuur stijgt.

Laatste diploma-uitreiking HvA

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik was deze week voor de laatste keer op de HvA om een diploma-uitreiking bij te wonen. Er werden circa 240 studenten gediplomeerd en ik had er 20 van begeleid in de periode van januari-juni 2026. Leuk om de studenten en trotse ouders te zien en te horen van hun toekomstplannen. Ook leuk om weer een paar collega’s te zien en afscheid van collega CIndy te nemen met een innige omhelzing. De afgelopen jaren hadden we samen veel afstudeerders begeleid en met veel plezier samengewerkt.

Mauerpark Karaoke

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik was weer een dagje in Berlijn, in de hoop dat ik van de Mauerpark karaoke kon genieten. Gelukkig was het weer van dien aard dat Joe Hachiban (alias Gareth Lennon) zich met zijn installatie naar het park bewoog en we weer een mooie sessie konden beleven. Het was helaas een korte sessie, want na een klein uur werden we weggeblazen door een zware bui en was het niet meer mogelijk opnieuw op te starten. Zo gaat dat bij dit soort buiten recreatie. Ik had van Joe gelukkig al de ruimte gekregen om mijn versie van Dancing in the dark van Bruce Springsteen ten gehore te brengen en samen met Anna, op onze plek in het publiek, creep mee te zingen. Het deed me goed om haar hier weer te ontmoeten! Inmiddels is ze in aanmerking gekomen voor een definitieve verblijfsvergunning in Duitsland en kan ze zich met haar zoon David in Berlijn vestigen, waar haar ouders inmiddels ook definitief gevestigd zijn. Het is telkens weer verdrietig om tijdens deze ontmoetingen te moeten denken aan de vreselijke oorlog die nog steeds gaande is en families uit elkaar scheurt en vele onnodige offers vraagt van de mensen in Oekraïne .

Laat me binnen

Geplaatst op door
Beantwoorden

Het 2e boek van Manon Uphoff dat ik las. Dit boek is in 2025 uitgegeven en bevat drie verhalen. Ik werd vooral gegrepen door het laatste verhaal, waarin een kunstenaar terugkijkt op haar leven en de relatie met haar ouders, broer en vrienden. Het is een aangrijpend verhaal waarin je meegezogen wordt in een familie historie. De hoofdpersoon kijkt vooral terug op haar relatie met haar broer en hoe ze langzaam uit elkaar groeiden en uiteindelijk weer een beetje bij elkaar terugkwamen. Het verhaal bracht me ook weer terug naar mijn verhouding met mijn broer Tom en het leven dat we samen gedeeld hebben. Ook hier zie de golfbewegingen van verwijdering en bij elkaar terugkomen. Ik ben vooral blij dat we de laatste drie jaar, met het uitzicht op zijn overlijden, dicht bij elkaar zijn geweest.

Familie

Geplaatst op door
Beantwoorden

Afgelopen zaterdag was ik met Anita in de Karel du Jardinstraat om de toneelvoorstelling van 3hoogachter bij te wonen. Ze speelden familie van Maria Goos. We zaten bovenop de spelers en dat maakte de voorstelling zeer intiem. Er waren drie ruimtes in het decor gemaakt, die woonkamer, keuken en slaapkamer moesten voorstellen. De dialoog in het stuk ging tussen een moeder met de diagnose onbehandelbare kanker, haar man en 2 kinderen met de respectievelijke echtgenoten. De dialoog was zeer gevarieerd en ging van serieus naar grappig. Het stuk duurde circa 2 uur, maar bleef tot het einde boeien, mede door het goede spel van de spelers. De plottwist aan het einde was geniaal. Al met al een mooie theatermiddag!

De cast van 3 hoog achter tijdens Familie.

De leraar die mijn leven veranderde en vallen is als vliegen

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik las het boek de leraar die mijn leven veranderde, waarin schrijvers vertellen over de invloed van middelbare school leraren en basisschool leraren op hun leven. In dit boek werd ik getroffen door het verhaal van Manon Uphoff, zij vertelt o.a. dat zij van de ene naar de andere school verkaste en onderweg begon met het schrijven van verhalen. Ook werd ze zelf NT2 leraar en had ze moeite de touwtjes aan elkaar te knopen. Ik had nog nooit iets van haar gelezen en besloot haar bestseller: vallen is als vliegen, ter hand te nemen. Wat een ontzettend heftig boek en wat mooi geschreven! Het verhaal handelt over haar jeugd en de rol die haar vader in haar leven heeft gespeeld. Het is een gruwelijk boek, waar ik diep door werd geraakt. Net als Francien Oomen beschrijft ze heel beeldend wat een impact misbruik door een ouder op een kind heeft en welke halsbrekende toeren de ziel moet uithalen om deze situaties enigszins te verwerken. Haar verwijzingen naar de sprookjes van Grimm en de gruwelen die in dit boek beschreven worden maken duidelijk hoe deze verhalen haar staande hebben weten te houden en een beeldtaal hebben ontwikkeld, die gruwelijk is en tegelijk heel begrijpelijk. In het boek beschrijft ze ook dat ze op de middelbare school de meest gruwelijke tekeningen in de tekenles maakte, maar dat de docent ter plekke geen enkele moeite deed om te zoeken naar een diepere betekenis achter deze creativiteit. Zo kan een leraar dus niet altijd het verschil maken!