Charlotte van den Broeck schreef dit non-fictie verhaal over een uitgestorven diersoort. Via Lisa van de Java Bookshop kwam ik bij dit boek terecht en wist eerst niet wat ik er van vinden moest, maar langzamerhand werd ik het verhaal ingezogen en ging de wereld van de Tasmaanse Tijger(thylacine) voor me open. Charlotte reisde Australië en Tasmanië af om alles aan de weet te komen over dit intrigerende beest. Al zoekende komt ze mensen tegen die beweren dat er nog levende exemplaren zouden bestaan en komt ze op het spoor van wetenschappers die mbv een investering van vele miljoenen bezig zijn om het beest via DNA opnieuw tot leven te wekken. Charlotte vraagt zich af welke je verhalen je moet geloven en of wetenschappelijk onderzoek wel gebaseerd moet zijn op onomstotelijk vaststaand bewijs. Al met al een intrigerende zoektocht naar uitgestorven diersoorten en diersoorten die met uitsterven bedreigd worden.

Bert Natter schreef een boek met deze titel. Eén behoorlijke pil van 800 pagina’s. Het boek behandelt de situatie in een concentratiekamp aan het einde van de 2e wereldoorlog. Diverse personen worden gevolgd en je switcht voortdurend van de een naar de andere persoon. Hier moet je in het begin erg aan wennen, maar naarmate het boek vordert raak je aan deze vertelstijl gewend en wordt je steeds dieper het kamp ingetrokken.

Het boek combineert elementen uit de film: The boy with the striped pyjama en the zone of intrest. Je wordt het verhaal ingetrokken en je wilt weten wat er met de diverse hoofdrolspelers gebeurt. Het boek is echt prima geschreven!