deze maand 4 films gezien. De film truly naked maakte het meeste indruk. Eén inkijkje in het leven van een puber, die door zijn vader en moeder de pornoindustrie is ingetrokken. In de loop van de film komt hij er achter hoe verknipt zijn kijk op sex is geworden. Een goed opgebouwd verhaal!
boek van Donald Niedekker uitgelezen over de cacaoindustrie in de Zaanstreek en de plek waar de cacao geoogst wordt in Zuid Amerika. Beetje chaotisch boek met anekdotes over het kampioenschap van AZ’67, de regeerperiode van Willy Brand en een Russische turnster die de show steelt op de Olympische spelen in de jaren 70. Wel vermakelijk om te lezen.
Deze week met kleindochter Mia op stap geweest. Zij bij mij achterop de fiets. Naar Weesp gefietst om daar het door haar geadopteerde kalfje te bewonderen en daarna naar Artis om de twee baby olifantjes te zien. Was een prachtige dag in het leven van een trotse opa.
prachtig concert in AFAS-live. 84 jaar oud, maar nog steeds goed bij stem. Nadat hij zijn laatste creatie 7 psalms had gespeeld, ging hij over op zijn totale oeuvre en speelde nummers van o.a. graceland, The Rythmes of the saints, Hearts and Bones en kodachrome. Het nummer René and Georgette Margritte with their dog apres la guerre, maakte grote indruk. Heerlijk om nummers als fifty ways to leave your lover, the boxer en me and Julio down the Schoolyard woordelijk mee te kunnen zingen. Het was een betoverende avond!
Samen met Jonathan zag ik de U2 tribute band the unforgettable fire in het Museon te Den Haag. Het optreden was geïnspireerd op de U2 optredens in Las Vegas. De zanger van de band zong exact hetzelfde als Bono. Ongeloveloos!
ik las dit boek deze week uit. Ook weer een zoektocht naar het verleden van een vader, die in leven weinig kwijt wilde over wat hij had meegemaakt. Dit keer stond het communisme centraal. Ik was van het begin tot het einde geboeid.
Hier is een duidelijke en beknopte samenvatting van Raadselvader van Jolande Withuis:
Raadselvader is een persoonlijke en historische zoektocht van Withuis naar haar vader, Berry Withuis. Na zijn dood probeert ze te begrijpen wie hij werkelijk was, omdat hij tijdens zijn leven voor haar een raadsel bleef.
Berry groeit op in een streng gereformeerd gezin, maar verliest al jong zijn geloof. Later wordt hij overtuigd communist en werkt hij voor de krant De Waarheid. Zijn politieke overtuigingen hebben grote invloed op het gezin waarin Jolande opgroeit. Zij ervaart haar jeugd als ideologisch sterk gekleurd, vooral in de context van de Koude Oorlog. (Boeken)
Als volwassene neemt Jolande afstand van het communisme, wat leidt tot een verwijdering tussen haar en haar vader. Deze breuk vormt een belangrijk thema in het boek. (Boeken)
Na zijn overlijden besluit ze zijn leven te reconstrueren, onder andere met behulp van archieven en zijn BVD-dossier. Zo probeert ze grip te krijgen op zijn persoonlijkheid en zijn keuzes. (Boeken)
Het boek laat zien hoe persoonlijke relaties sterk beïnvloed kunnen worden door politieke overtuigingen en hoe moeilijk het kan zijn om iemand écht te kennen—evenals jezelf los te maken van je opvoeding.
Op zoek naar een levend exemplaar van de ijsvogel kwam ik in het Vondelpark terecht. Sylvia WItteman had in haar column in het Parool al vermeld dat er een exemplaar aanwezig was en ook de site voor vogels bevestigde dit al eerder. Ik stond voor 5 minuten oog in oog met dit prachtige beestje. Mijn dag kon niet meer stuk.
Ik las deze week de roman van Alex Schulman uit. Eén unheimisch verhaal dat tot het einde toe blijft boeien. Je vraagt je in de loop van het boek af waar al die treinreizen op slaan, maar het einde maakt alles duidelijk. Mooi opgebouwd!
Station Malma van Alex Schulman is een psychologische roman over trauma, relaties en hoe pijn zich over generaties kan voortzetten.
Het verhaal speelt zich grotendeels af in een trein richting het kleine station Malma in Zweden. We volgen drie verhaallijnen die met elkaar verweven zijn:
Het boek draait om:
Langzaam onthult het boek dat de personages met elkaar verbonden zijn over verschillende generaties. Wat eerst losse verhalen lijken, vormt uiteindelijk één geheel waarin duidelijk wordt hoe trauma zich herhaalt.
Schulman schrijft in een sobere, directe stijl met veel spanning tussen wat gezegd wordt en wat verzwegen blijft. De sfeer is beklemmend en emotioneel intens.
prachtig strak concert van Tom Barman en zijn kornuiten. Geen onvertogen woord, maar gewoon spelen met die hap! 30 jaar geleden brachten ze hun eerste albums uit en dat hebben we uitbundig gevierd!