Ik zag deze maand 7 films. Stuk voor stuk de moeite waard. Wat is het toch fijn om in de bioscoop te zitten en helemaal in een verhaal op te gaan!

Deze week het boek van Dorte Hansen over eilandbewoners uitgelezen. Eén familie geschiedenis die mooi wordt uitgewerkt:
De roman speelt zich af op een Duits Waddeneiland en volgt het leven van de familie Sander. Het leven op het eiland wordt volledig bepaald door de zee en het ritme van de veerdienst naar het vasteland. (Hebban)
Moeder Hanne heeft haar drie kinderen alleen opgevoed nadat haar man het gezin en de zeevaart heeft verlaten. Elk kind heeft een eigen relatie met de zee:
Hoewel het leven op het eiland rustig lijkt, verandert er veel. Toerisme neemt toe en bedreigt de oorspronkelijke cultuur en tradities. Vooral Eske maakt zich zorgen dat het eiland zijn identiteit verliest en een soort “decor” voor toeristen wordt. (Boeken-cast.nl)
Tegelijk speelt de natuur een grote rol: de zee is zowel levensbron als bedreiging. Klimaatverandering en stormen hangen als een dreiging boven het eiland. Uiteindelijk groeit een kleine verandering uit tot een zware storm die het leven van de familie en het eiland ingrijpend beïnvloedt. (Hebban)
Naar zee is een rustige maar indringende familieroman over een eilandgemeenschap die langzaam verandert door moderne invloeden en natuurkrachten, en over mensen die proberen hun plek daarin te behouden.
Stef Bos en het Noord Nederlands orkest traden op in Utrecht en het was meer dan de moeite waard om voorin de zaal te zitten. Ik was vooral geïmponeerd door de Bas-sectie van het orkest. Drie Duitse nijlpaarden zaten daar te bassen dat het een lieve lust was. We volgen Stef al sinds zijn eerste album en hebben in de kleine komedie, Paradiso en Bloemendaal al vaak van zijn prachtige stem mogen genieten. De combinatie met dit orkest was een mooie manier om zijn werk weer tot ons te laten doordringen!

Hele week liggen blaffen en uiteindelijk een antibiotica kuur afgemaakt om het hoesten en de koorts te stoppen. Ik hoop dat ik vanaf het einde van deze week weer helemaal gezond ben en weer gewoon kan functioneren.
Veel tijd gehad om te lezen en film te kijken. Het boekenweekgeschenk heb ik met veel plezier gelezen en ook het boekenweekessay heb ik tot me genomen. Het nieuwe boek van Rob Essen over een levend schoonmaakmiddel heb ik tevens gelezen. Dit is een sciencefiction achtige vertelling over mensen die een ervaring hebben gehad met levensgrootte verpakkingsmaterialen, die achteraf gezien niet bestuurd werden door mensen, maar een eigen leven leefden. Het is een absurdistische vertelling, maar wel dusdanig opgebouwd dat je op een geloofwaardige manier meegenomen wordt in de belevenis van de schrijver. Al met al een boeiende leeservaring .
Tevens las ik het boek: Mijn vader en ik van Maarten Doorman. Maarten’s vader is overleden en hij gaat op zoek naar het verleden van zijn vader om hem zo beter te leren kennen. Uiteindelijk lopen alle wegen dood en dat is dan ook de mooie boodschap die het boek aan ons doorgeeft. Een mooie slentertocht!
Ik zag ook weer de 6 delen van de film Alien. Vooral Alien 3, Prometheus en the covenant maakten weer diepe indruk op me. Naast de gevechten met de monsters staat de zoektocht naar de oorsprong van de mens in deze films centraal. Prachtig werk van Ridley Scott en een mooie rol van Sigourney Wever. In prometheus speelt ook Idris Elba een prachtige rol! De manieren waarop de mensen besmet raken met de bacteriën van het monster paste mooi in de situatie waarin ik beland was.
Deze week las ik het boek van Jean-Pierre Gelen over de ijsvogel uit. Ik ben al jaren gefascineerd door deze vogel en wil er dit jaar werk van maken hem vaker te vinden. Het boek geeft uitgebreid inzicht in de ontwikkeling van de stand van zaken rondom dit prachtige beestje. Binnenkort moet ik er op uit om hem live te gaan spotten. Ik hoop dat ik een beetje geluk heb, maar weet in ieder geval waar ik moet gaan kijken.
Ik luisterde deze week ook nog naar de stem van Adriaan van Dis. In 3,5 uur leest hij zijn eigen boek voor over zijn verhouding met Ellen Jens. Hij deelde haar 38 jaar met Wim T. Schippers en steekt zijn liefde niet onder stoelen of banken. Het verhaal speelt zich vooral af in het hospice waar Ellen haar laatste maanden doorbrengt en zij en Adriaan herinneringen ophalen. Er wordt regelmatig in het Frans gesproken en Adriaan zingt zowaar een deuntje voor ons. Handle me with care van de travelling Wilburries bleek een van hun lievelingsliedjes te zijn. Het feit dat Adriaan voorlas gaf dit poëtische en lyrische boek een extra meerwaarde.
Deze week in totaal 4 concerten bezocht. Ik meldde al dat ik bij Florence and the machine was. Samen met Anita ging ik naar Amy MacDonald in Vredenburg. Zij gaf een mooi concert! Ik ging ook met Sonja naar Spinvis in de KHL. Dit was een een geweldig mooi concert. We konden de artiesten Spinvis en Saartje aanraken. Het concert was semi-acoustisch en woord voor woord te verstaan. Wat zijn het toch fantastische muzikanten! Belle § Sebastián gaf een prachtig concert. Nathan de Vos stond ook in het publiek. Wat is het toch een lieve band en wat hebben ze een hoop mooie nummers!