Vriendenconcerten Diamonds are forever

Ik was zondag weer getuige van een mooi concert in de Zuiderkerk. Het Nederlands Jeugd Strijkorkest (NJS) voerde een aantal mooie klassieke stukken uit en dat deden ze met volle overgave. Mooi om deze Nederlandse talenten te zien/horen optreden! Ik genoot vooral van: Dimitri Shostakovich Concert nr. 1 voor piano, trompet en strijkorkest in c-klein opus 35. Het aanwezige piano talent Demian Filatov speelde hier de sterren van de hemel. Jammer dat het een beetje koud was in de kerk. Maar ik weet zeker dat het publiek genoten heeft!

Voorgedragen voor een berisping

Deze week kreeg ik een brief binnen van de stichting Zonova. Zij zijn voornemens mij te berispen op basis van het feit dat ik:

  • een leerling aan zijn jasje heb getrokken.
  • mijn stem heb verheven in de klas.
  • De uitspraak:” What the fuck” heb gebezigd
  • Een directe instructie van mijn leidinggevende niet heb opgevolgd.

Ik mag nog reageren op deze brief. Wellicht dat de berisping dan nog van tafel wordt geveegd. Ik denk dat ik dit ook ga doen. De voorzitter van het college van bestuur is Dave Ensberg. Hij is ook degene die deze brief ondertekend. Op zijn LinkedIn profiel prijkt een mooie afbeelding van Typhoon.

Wellicht is hij op de hoogte van de lijfspreuk van Typhoon: Lobi da basi en kunnen we een gesprek hebben over dit voorgenomen besluit. Ik ben benieuwd hoe hij er in staat.

Deliver me from nowhere

Ook een film gezien met het thema intergenerationeel trauma: de film over een gedeelte van het leven van Bruce Springsteen en zijn verwerking van een gewelddadige jeugd met een vader die aan de drank was en daardoor regelmatig met de moeder van Bruce in de clinch lag. Op basis van deze zoektocht bracht hij het album Badlands uit, een album vol met melancholieke en duistere nummers. Niet echt iets voor de hitparade. Mooi hoe deze trip in beeld is gebracht en goed ook deze zoektocht mee te mogen maken.

In oktober zagen we nog meer films:

Ik zal je nooit meer

Een paar weken geleden zat ik bij boekhandel Atheneum om mijn favoriete schrijver te zien. Tijdens deze bijeenkomst was ook Tatjana Almuli aanwezig. Mijn vrouw vertelde me dat we een boek van haar in onze boekenkast hadden staan over intergenerationeel trauma. Een thema dat ons al een tijdje bezig houdt. Tatjana schrijft mooi en persoonlijk. Het was een schrijnend verhaal over misbruik en ontkenning in de familie. Moedig om dit verhaal op te schrijven en mooi om te lezen hoe ze door haar vriendinnen en vriend getroost wordt en bijgestaan wordt in de verwerking van haar gevoelens en het verleden van haar moeder een plek in haar leven te geven. Misbruik en mishandeling komen vaak voor in de directe omgeving van mensen/kinderen. Dit maakt het verwerkingsverhaal velen malen complexer. Een mooi en eerlijk verhaal!

Lobi da basi

Alweer heel wat jaartjes (sinds 2014) mijn lijfspreuk. Typhoon schreef dit jaar een boek met die titel over zijn struggels van de afgelopen jaren en zijn worsteling met de spreuk die ook op zijn lijf geschreven staat. In het boek is hij heel open over zijn worsteling met de liefde en zijn moeite trouw te blijven aan een vrouw. Ook neemt hij ons mee in zijn zoektocht naar zijn roots en het slavernij verleden, waaruit blijkt dat hij niet alleen uit een familie komt van slaafgemaakten, maar ook een familie van slavenhouders. Dit geeft weer de nodige stof tot overdenking. Zijn hypergevoeligheid en zijn worsteling met de duisternis maken het tot een heel eerlijk boek, waarin je meegetrokken wordt in de worsteling van een creatief brein met bindingsangst. Ik was al een fan van Glenn de Randamie, maar door het lezen van dit boek is hij me nog nader aan het hart gekomen.

Vrij van werkzaamheden met behoud van salaris

Dit klinkt heel florissant, maar dat is het niet. Het is een aankondiging in de mail dat er iets mis is en dat er zaken onderzocht gaan worden. Het is mijn achtste week op de basisschool de Bijlmerhorst en ik zit dus even op de bank. Leerlingen hebben over mij geklaagd. Ik kan van het veld gestuurd worden of ik krijg wellicht nog een kans om na de herfstvakantie mijn carrière in groep 8 te vervolgen. Ik hoop op het laatste, maar heb nog geen bericht gekregen over het vervolg. Voor mij een rare situatie. In mijn 40 jarige carrière in het onderwijs heb ik dit nog nooit meegemaakt. Ik leek op een gegeven moment in mijn carrière een onvoldoende beoordeling te krijgen, maar dat ging uiteindelijk niet door. Een aantekening over bestuurlijke hygiene werd wel in de boeken opgenomen en ik werd vergeleken met een marktkoopman, maar ik ben nog nooit het veld uitgestuurd. Het is spannend en ik zit duimen te draaien. Ik hou jullie op de hoogte van de ontwikkelingen!

Staring at the Sun

Deze week blikte ik terug op mijn eerste U2 concert in 1997. Ik was dat jaar net terug gekomen van vakantie en kon nog net tijd vrij maken om naar Rotterdam af te reizen, waar U2 in de kuip zou optreden. Ik had geen kaartje, maar kon ter plekke aan de kassa nog een kaartje scoren.

Op youtube zocht ik naar het betreffend concert en warempel, er bestaat nog een integrale versie van het concert. Het nummer: Staring at the sun maakte grote indruk op mij. Je kunt dit op de Youtube video terug vinden op minuut 49:45. Bono spreekt daar ook nog een paar woorden Nederlands.

Nastia in Charkiv

Deze week las ik dit boek van Jaap Scholten met illustraties van Eddy van Wessel. We waren bij de boeklancering in de Dominicus kerk en hebben daar een exemplaar bemachtigd. Het is schrijnend om te lezen wat er daar in Ukraine gebeurt en mooi om te lezen dat diverse initiatiefnemers uit het Buitenland toch in staat zijn om een lichtje te laten schijnen in deze duisternis. Mobiele douches voor aan het front geven de soldaat ter plekke weer moed en geven hem of haar kracht om vol te houden. Echt een aanrader om te lezen!

Hooverphonics

Heerlijk om weer even in paradiso rond te lopen. Het concert was niet volledig uitverkocht, dus er was ruimte genoeg tussen de toeschouwers. De Hooverphonics waren aanwezig met Cellist en violisten. Helaas was de drum en de bas zo hard dat het geluid van deze instrumenten nauwelijks doorkwam. Geike Arnaert heeft echter een prachtige stem en deze was gelukkig goed te verstaan.